“Baxma gözlərimin içinə, qorxuram…” – Günel TREU-dan ŞEİRLƏR
06.03.2020 09:14Bu gün istedadlı şair Günel Treunun doğum günüdür. Bu münasibətlə onu təbrik edir, yaradıcılıq uğurları arzulayırıq və yeni şeirlərini oxuculara təqdim edirik.
Об этом сообщает Футляр от виолончели
Qəfil qapı döyülə…
qəfil qapı döyülə açıb görəm ki sənsən,
əlində gül dəstəsi, köynəyinin təzəsi…
itirərəm özümü çökərəm dizi üstə.
əyilib qaldırarsan məni çökdüyüm yerdən.
səninlə bu görüşü
xəyal edirəm hərdən…
səni görsəm neylərəm, sarılaram boynuna
möhkəm qucaqlayaram, hönkürüb ağlayaram.
qoxlayaram sacının telini bircə-bircə.
kövrələrsən əzizim, inan ürəyin yanar
onda görərsən sənə
necə həsrətəm necə!
gözlərimdən yaşları əllərinlə silərsən.
bu yerlərdə mən sənsiz nə çəkirəm,
bilərsən!
söykəyərsən üzünü gözlərimdən süzülən,
yaş bürümüş üzümə.
çətin gələm özümə!
xəyallar yorur məni,
nolar, gəl görüm səni…
baş qoyduğum yastığı sinən bilib, yatıram.
aldadıb ürəyimi, öz başımı qatıram!
onsuz da çəkilmirsən gözlərimin önündən.
axşam tez yatıram ki, heç olmasa yuxuda
səni görüm yenidən.
sənin özündən başqa
nə istəyim ki səndən?
qəfil qapı döyülə acıb görəm ki sənsən…
Bilirsən ən pisi nədi?
bilirsən ən pisi nədi?
darıxmağı unutmaqdı
unudursan darıxmağı
adiləşir gözündə
dünən əlçatmaz olan.
sanki o sən deyildin,
gözü uzaqda qalan.
adiləşir darıxmaq…
bilirsən ən pisi nədi?
ağlamağı unudursan
boğulursan!
yığılırsan
boğazadək
marağında olmur heç kim
səni hərə bir cür yozur,
yuxu kimi
ögey gəlir sənə hamı
gözün ancaq onu gəzir.
bilirsən ən pisi nədi?
öz-özünlə danışırsan
qarşında o varmış kimi.
öz-özünə sual verib,
özün cavab axtarırsan
suallara…
bilirsən ən pisi nədi?
hər kəs sənin ürəyində
fırtınanı görə bilmir
gülüşünlə aldadırsan
hər adamı.
axı damla yaş axarsa
gözlərindən
aciz bilər səni hamı.
bilirsən ən pisi nədi?
o insanın xəyalıtək
sənə kimsə doğma deyil
səni kimsə ovutmur,
öz dünyanda yaşayırsan.
bilirsən ən pisi nədi?
acıq-aşkar, bilə-bilə
kiməsə qurban verdiyin
ömür geri qayıtmır…
mən sən deyən olmadım…
ürəyim yanır, ana
baxma gözlərimin içinə, qorxuram
birdən görərsən ürəyimin yarasını,
çətin ürəyin dayana
mən sən deyən olmadım, ana.
mən mümkünsüzü sevdim
əlimin çatmadığı,
səsimin yetmədiyi birini…
mən sən deyən olmadım, ana.
mən sən deyən olmadım, ana.
sən məni ağ geyimdə gördün xəyallarında
mənsə…
mən o arzuların üstündə rəqs etdim,
oynadım hislərinlə, ana
oynadım sənlə.
bağışla məni,
bağışla mümkünsə!
sən məni heç ağlayan görmədin, ana
göstərmədim sənə gözümün yaşını.
ürəyimin qanıydı hamısı,
süzülüb gözlərimdən gəlirdi.
dözməzdi ürəyin, ana
baxma gözlərimin içinə,
mən xəyanət etdim
sənin arzularına.
mən sən deyən olmadım, ana.
sən otağımın qapısını açdın,
mən yastığımın altında gizlətdim
ağlayan gözümü,
gizlətdim üzümü səndən.
mənim hıçqırıqlarım
yastığımın altında qaldı,
arzularım kimi…
mən sən deyən olmadım, ana
mən sən deyən olmadım.
topladım ürəyimin qırıntılarını
sapa keçirdim bir-bir
isti-isti, qanlı-qanlı
yaraları sağalmamış….
o buğ qalxan, qanı axan tikələri
su altına tutdum bir-bir
arındırdım, suya çəkdim
yaxaladım…
olanları, keçənləri
ürəyimi tapdaq edib keçənləri
şah qanımı içənləri
sol əlimə bıçaq alıb,
elə kəsdim ağrımadan!
təmizlədim yaddaşımı,
keçdim güzgü qarşısına,
birdəfəlik silib, atdım
göz yaşımı….
dua etdim canlarına,
məni əzib, döyənlərin.
sayənizdə bərkiyibdi çiyinlərim!
ürəyimə vaxtlı-vaxtsız,
o çəkilən dağlar ki var
o dağların sayəsində bərkimişəm.
yıxılmışam, sürünmüşəm
ölüb, yenə doğulmuşam,
böyümüşəm
dağ olmuşam….
danışdır məni bir az…
danışdır məni bir az,
danışmaq istəyirəm
bu kimsəsiz,
bu tənha
çəkilməyən həyata,
yovuşmaq istəyirəm
danışdır məni bir az
ürəyi kitab kimi,
küsülü qalmışam mən.
bir səhra ortasında
çirkli dar ağacına
asılı qalmışam mən.
danışdır məni nolar,
danışdır məni bir az
soruş məndən necəyəm
necə kecir günlərim?
Işim-gücüm necədi
varmı yeni şeirim?
danışdır məni bir az
bir az özümdən qopub,
sən olmaq istəyirəm.
danışdır məni bir az
bilsən nələr dedilər…
biri dedi yazıqdı
biri dedi bulaşma
adamlıqdan uzaqdı
mənsə səni tanımaq,
yanılmaq istəyirəm…
yanılmaq istəyirəm….

